Home
Facebook Page Twitter

Wie is online?

We hebben 7 gasten online

Login



Eli Smeyers
City Mountainbike Belgium
Geschreven door Eli - donderdag 27 augustus 2015 17:30   

Dit jaar werd het concept van de City Mountainbike wat veranderd. De wedstrijden zijn nu per land, en ook in hetzelfde weekend. Zo staat er een uitgebreide buitenlandse delegatie aan de start bij de UCI reeks.

Met de Master vergunning die ik dit jaar nam, werd het ook mogelijk om mee te strijden naar de Belgische trui. Deze viel te winnen over de drie wedstrijden samen. Het grote doel voor dit jaar. De laatste weken trainde ik dan ook wat specifieker op de korte XCE afstanden, en de belangrijke start.

De eerste wedstrijd was in Gent, een gekend parkoers maar met nieuwe hindernissen. Een van de nieuwe hindernissen is de wave. Een hindernis die als sprong te nemen is maar door de lange file in de heenrit heb ik niet de tijd om het parkoers 100% te verkennen en het nodige vertrouwen op te doen. Met de gietende regen erbij was dit niet het ideale scenario.

Toch droogt het op en eens we aan de halve finale beginnen is alles goed te doen. De halve finale win ik vlot en dan is het finale. Met alle titelkandidaten erin, Ronny Geerts, Steven de Roeck en ikzelf. Hier draait het op de knikkers. Ik neem een goede start en neem de eerste bochten en hindernissen vlot. Maar op de wave komt Steven me voorbij. Hij springt wel en neemt zo de kop over. Ik kan terugkomen op zijn wiel maar het is onmogelijk om voorbij te geraken. In de laatste ronde neemt hij terug de jump veel vlotter en weg is hij. Een tweede plaats, maar al direct op achtervolgen aangewezen.

De volgende wedstrijd is dan in Waregem, een gans nieuw rondje en het ligt me wel. Meer bochten, offroadstukken, mulle zand en ik neem nu de wave ook op een deftige manier. Alweer gaan ik vlot naar de finale en daar weet ik ook de kopstart te nemen. De eerste ronde gaat perfect . Maar dan gaat het weer mis op de wave. Ik voel Steven opkomen en bij de landing op de wave ga ik even uit een pedaal. Steven is me voorbij, maar ik zit vlak ik het wiel. Het is dus volle bak spurten naar de streep. En hier verlies ik de strijd met nog geen halve meter. Maar winnen is winnen, by an inch or a mile. Alweer een tweede plaats, maar weg is de titeldroom.

Met het puntensysteem moet Steven slechts vijfde eindigen op de laatste dag, wat een haalbare kaart is.

De laatste dag is er dan ook een met gemengde gevoelens, niets meer te winnen, en ook nog eens een rondje dat alles behalve aantrekkelijk is.

In de finale staan we dan ook alweer met de grote drie en nu Joris Garrein als vierde man, met Jimmy Ecloo en Mario Lysen hadden we steeds een andere vierde finalist.

De start van de finale gaat alweer vlot met een drie op drie als het op kopstarts aankomt. De ronde kan ik op kop afwerken. Maar op het einde van de lange finishstrook nekt de sterke windop me, en komen Steven en Ronny erover. Ik heb me hier compleet opgeblazen en kan niet meer aanpikken. Als derde bol ik over de lijn, na een tactische misser op de lange strook.

Met twee keer zilver en een keer brons wordt ik derde in het eindklassement. Het was een kampioenschap en enkel de trui telt. Een gemiste kans, maar laat het duidelijk zijn Steven De Roeck is meer dan verdiend kampioen. Zijn ervaring uit de motorcross helpt hem fantastisch en met het nodige lef weet hij op een zuivere manier zijn koppositie te houden. Verdiend, maar volgend jaar komt er terug een kans. En die gaan we alweer proberen te nemen.

Als medefavoriet weet ik nu wat het is om een trui niet te nemen, een zware domper. Maar toch belangrijk om uit te leren.

Volgend jaar! Maar eerst nog naar Rotterdam en Roosendaal voor de Nederlandse manches!

 

 
3u Estafette Olen
Geschreven door Eli - donderdag 13 augustus 2015 11:20   

Samen met Ward reed ik zaterdag de estafette in Olen. Op het domein van Teunenberg had Cyber12 een schitterend rondje uitgewerkt. Leuke singletracks, veel draaien en keren. En super snel.

We besloten steeds elk 2 rondjes te rijden, goed voor een dikke 20 minuten racen. Ideaal om er stevige blokken van te maken! Al snel viel alles op zijn plaats en na drie uur was het nog een duel met Kriekel Cycling voor plaats 6. Jammer dat Ward in de voorlaatste ronde viel en zo de aansluiting wat mistte. Maar het was een leuke dag!

 

Lees verder...
 
Belgische kampioenschappen XC en Marathon
Geschreven door Eli - zondag 09 augustus 2015 15:45   

Het is ondertussen al drie weken geleden, maar een korte break met een trip richting Frankrijk zorgden er voor dat er steeds leukere dingen waren dan even achter de computer te kruipen.

Het stijdtoneel voor de twee kampioenschappen was Ottignies, de XCO op zaterdag. En dinsdag erop de marathon.

Het rondje was echt wel schitterend gemaakt, en met de stage met de Militaire ploeg in de week vooraf het BK konden we alle bochtjes goed verkennen. Al waren er op de wedstrijddag veel andere sporen en was het weer wat zoeken.

Doordat ik geen BeNeLux Cup wwedstrijd had meegereden stond ik ergens op de derde rij, wat lastiger op kopstart te nemen natuurlijk. Maar op de startklim voelden de benen alles behalve super aan. Ik kon wat opschuiven en kon rond plaats 10 het bos indraaien. Al snel schuif ik op naar plaats 6, en ik kan er nog eentje bijbenen, maar ook word ik nog ingehaald. Zo blijf ik dus een ganse wedstrijd op plaats 6. Een goede uitslag, zeker gezien de wat lome benen. Het ging om tempo te rijden maar een overdrive zat er niet in.

Lees verder...
 
Houffachallenge
Geschreven door Eli - maandag 06 juli 2015 12:57   

2 dagen en 3 etappes, het mtbmekka en zomers weer. Het zou dus niet kunnen mislopen tijdens de Houffachallenge.

Helaas blijkt de streek van Houffalize nogal populair bij anti-mtb'ers, en dan vooral door het weghalen van pijlen (al jaren een probleem tijdens de LCMT). De eerste rit was een rit van 50 km. En verliep vlekkeloos tot na ongeveer 20 km racen. De verschillen tussen de renners waren nog klein, maar de afscheiding was er toch. Tot plots de koplopers terug rijden. Weg kwijt en geen pijlen meer te bespeuren. Ook de motards staan er moedeloos bij, draaien dan een pad dwars door het bos in, en zijn weg. In tussentijd staan we al samen met een groepje van ongeveer 30 man. We besluiten af te dalen naar de weg en rijden tot het dorpje. Daar bellen we de organisatie maar het kwaad is al geschied. In groep rijden we dan naar de bevoorrading en daar vindt de eerste discussie plaats. Koers geneutraliseerd en trek u plan om thuis te komen. We rijden dan ook met de groep over de baan Houffa binnen.

Daarna beginnen de discussies weer, gaande van alle tijden op nul tot diskwalificatie. Tegen tien uur 's avonds voor de nachtrit is de kogel dan toch door de kerk. De grote groep krijgt 40 min straftijd en staat zo een 3 minuten achter de 'leider'. Voor 'the batlle of the sexes' gaat de teller wel op nul. Bijna iedereen tevree en de nacht mag vallen.

De nachtrit gaat over 22 km en eens we starten is het echt wel donker. Maar met twee spotjes kan de snelheid toch hoog gelegd worden. Wel had ik op voorhand eens moeten testen, want een spotje draaide met de schokken in de afdaling naar boven en scheen zo recht in mijn ogen. Verre van ideaal maar zelfs met de paadjes van het wereldbekerparkoers erin kwamen we heelhuids binnen.

Het klassement viel zo ook terug in de plooi en zondag ging het gevecht verder. De nacht in het tentje was door de warmte, luidruchtige chalethuurders niet echt recupererend te noemen maar de meeste renners had niet echt de beste nacht achter de rug.

Zondag was het dan de koninginnen-etappe over 85 km en nog steeds in heet weer. Met de beklimming van St Roch als start lag alles al op een lint, ik kan net mee en in de afdaling kan ik naar voor schuiven.

Een groepje van 4 rijdt weg. En daarachter zitten wij met vijf man. Allemaal dicht bij elkaar in het klassement. Met voor mezelf de belangrijkste concurrent Ben Kindermans.

De wedstrijd vordert en vooral ook het drinken, de bus die ik meegaf voor bevoorrading 1 stond er niet en ik kan nipt wat bijtanken om mijn groepje niet te verliezen. Zo kom ik snel terug zonder drinken te zitten en als ik drinken vraag aan mijn medevluchters krijg ik een 'vriendelijke' nee. Nochtans hadden ze twee bussen bij, en kregen ze elke 5 kilometer wel een bus van hun verzorgers die ook al geen bus willen geven. Weg sfeer. Zo zit ik toch bijna 10 km zonder drinken wat zijn tol wat ging eisen. Maar iedereen zag af met het weer, en door twee technische afdalingen kort na één kon ik de groep toch laten scheuren. Enkel Wesley Luca en Ben Kindermans waren nog mee. Aan bevoorrading twee stond gelukkig wel een bus klaar en zo was ik klaar voor de strijd. Even rijdt Luca nog weg maar het komt terug samen, tot Bart Vanhecke net zijn wiel terugsteekt na een lekke band. Hij sluit bij ons aan en met hem rij ik weg. Ben gaat even mee, maar verdwijnt toch uit het zicht. Onderweg krijg ik van sommige bevoorraders toch water voor in de bus en zo geraak ik toch verder.

In een technische afdaling wat verder rijdt Bart dan een tweede maal lek en verdwijnt wat later uit koers. Zo kom ik plots op schema voor een 3e plaats in het klassement. Als ik Ben ver genoeg achter kan laten, want hij had de nachtrit een dikke minuut sneller gereden.

De laatste 30 km zijn echt slopend, enorm warm. En vooral het parkoers was zo zwaar, maar zeker de moeite. Als laatste echte klim moeten we dan de 4Xpiste in Houffa nog op en dan is het zo goed als binnenbollen. Nog een technische passage achter het hotel en finish. Een vierde plaats scratch, en derde van de klassementsrenners. En dan tellen, aftellen. Ben finisht en de speaker begint te rekenen. 28 sec. In het voordeel van Eli Smeyers. Podium! Een mooie afsluiter van een weekend met veel commotie, veranderingen en een zwaar parkoers.

Het was de eerste maal dat de organisatie dit inrichtte, maar ze hebben veel ervaring met trailruns en triathlon, ze kunnen het dus maar hier zaten toch missers in. Bij de discussie over de sabotage van de pijlen werd er constant van mening verandert. De prijzen voor het podium en de klassementen waren nogal minimaal. En een daguitslag met de renners die de drie dagen reden en degene die slechts één dag reden is niet echt aan te raden. Zo mis ik een dagpodium omdat een frisse renner de derde plaats wegneemt. Jammer dus.

Maar als ze de gegeven raad ter harte nemen, ziet het er goed uit voor volgende editie!

 
«BeginVorige11121314151617181920VolgendeEinde»

Pagina 11 van 75
 

Sponsors

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie